Rachid Nahib

Vrijdag, 27 januari 2012

De tagine was heerlijk. Een pondje kip, eerst even aangebraden. Flink wat knoflook, wortelen, aardappelen, uien en doperwten. Daarnaast nog speciale kruiden voor de tagine en stoven maar. Zullen we zeker nog vaker doen, mogelijk ook thuis. De tagine is van aluminium en kan dus gemakkelijk worden meegenomen.

Maandag een sportieve dag. We gingen wandelen naar het surfdorpje Taghazout, een afstand van 8,5 km. Onderweg koffie gedronken en in Taghazout aan het strand geluncht. Daar de steile straatjes nog wat op en neer geklauterd.

Na onze eerste (!!) ijsje te hebben gegeten (Magnum) liepen we weer terug en kwamen om kwart voor 4 weer op de camping. Daar koffie gedronken bij Willem en Irmgard (ja, die al weer).

Dinsdag voor het eerst een bijna geheel bewolkte dag. Temperatuur max. 19.3, koud dus.

’s Morgens geskypt met Petra en Merlijn. Merlijn was jarig en was drie jaar geworden. Hij liet ons een mooie blauwe step zien en de Cars-kaart die hij van ons uit Marokko had gekregen, toevallig net met zijn verjaardag. Ná het boulen binnen gaan zitten. Voor de eerste keer overdag binnen.

Natuurlijk, dat kon niet uitblijven. Joke vond een mooi voorbeeld om door Rachid op de binnenkant van de deur te laten schilderen. Zie foto’s.

Woensdag. We hadden de bedoeling om naar de Marjane in Agadir te gaan met op de terugweg een bezoek aan de markt in Bananendorp. Joke kreeg echter de maag van streek, vrijwel direct nadat we in bed waren gestapt. De hele nacht spoken en overgeven. Mogelijke reden: Chili con carne met daar bovenop twee advocaatjes met slagroom. We bleven dus thuis. De lucht was niet helemaal helder, de temperatuur liep niet op en vanaf 11 uur ging het regenen. Dat duurde tot 3 uur in de middag. Daarna, met tussentijdse droge perioden, bleef het regenen tot halverwege de nacht. Joke ging met een lichte verhoging naar bed, dus het kwam niet van een overmatig maaltijd.

Donderdag begon een beetje bewolkt, maar later kwam steeds meer de zon door. De max. temperatuur kwam uiteindelijk nog op 21 graden. Joke was weer wat opgeknapt.

Vandaag naar Agadir geweest., De soek bezocht en de Marjane. Alles weer aangevuld.

Heerlijk !!!!!

De geitenhoeder laat de beesten bewust grazen tussen het afval langs de straat

Stucadoren op grote hoogte

Strandje Taghazout

De eerste potloodstrepen

Schildergereedschap

Bijna klaar

Gesigneerd

Potje boulen



Geen nieuws

Zondag, 22 januari 2012

Maandagavond een grote verrassing. Om 10 uur ging het regenen. Niet plenzen, maar dinsdagmorgen lagen er op straat nog wel enkele plassen. Echt een beetje om het stuiven te verminderen.

Woensdag naar Agadir geweest met de camper. De winkel Monoprix opgezocht. Dit leek op een mix van Zeeman en een campingwinkel met tevens verkoop van alcoholische dranken. Alle tassen moesten bij de ingang worden ingeleverd en dan kreeg je één rieten boodschappentas om de boodschappen in te doen. Dom, dom, dom, in een winkelkarretje zou veel meer gaan. Bij de kassa stond dan een meneer die stuk voor stuk de boodschappen uit de mand pakte, de prijzen toeriep aan een andere meneer achter de kassa die dit vervolgens ging aanslaan. Kortom, een volgende keer wordt het toch de Marjane.

Joke gaf voor reparatie nog haar zilveren ring af die we op onze vorige Marokkoreis kochten. Afwachten of het lukt.

Op de terugreis in het Bananendorp op de markt nog weer verse groente gekocht. Kennen jullie het nog, zelf verse doperwten of tuinbonen doppen? Heerlijk. Slabonen zie je sporadisch en die kosten dus ook meer, Dh 10 (€ 0,90), terwijl andere groenten meestal maar Dh 3 per kg kosten.

Donderdag kwamen Rob en Petra en Gerard en Tiny weer terug. Die hadden nog een trip gemaakt van ruim 1200 km, o.m. langs en in de woestijn. Zand happen dus. ’s Avonds gebeld met Aalsmeer om Jolieke te feliciteren met haar 40^e verjaardag.

Vrijdag ’s middags gewandeld naar een bouwplaats in de bergen, boven de camping. Het leek op slechts een aantal appartementen. Toen we boven kwamen waren ze bezig tientallen appartementengebouwen neer te zetten. Er zaten 12 appartementen in één gebouw. Totaal zullen het er een kleine duizend zijn geweest, terwijl in ‘ons gehucht’ bij de camping nog diverse appartementencomplexen onafgebouwd staan, of wel afgebouwd, maar niet verkocht. s’Avonds nog een artikel gelezen die oproept om naar de Tweede Kamer te gaan voor behoud van het Winterswijks ziekenhuis SKB. De grootste werkgever van Winterswijk. Wie volgt? Philips Lightning? Nu daalt ons huis zeker in waarde. “Hadden we maar eerder ……”.

Zaterdag een ‘gewone drukke’ dag met ontbijt, koffie, jeu-de-boule en avondeten.

Bijzondere aankopen deze week: een nieuw vloerkleed (2.00 x 5.00 m, ter vervanging van de oude van 1.80 x 3.00 m), twee beschermhoezen tegen de zon voor de autobanden en een tajine. Hierin zal vanavond worden gekookt. Over het resultaat de volgende keer.

Camping en zwembad gezien vanaf appartementencomplex in aanbouw

Het nieuwe vloerkleed en de hoezen ter vervanging van de stukken karton

Nieuwe schotel

Maandag, 16 januari 2012

Op camping Sidi Wassey Beach één nacht geslapen. Camping had een prachtige ligging, direct aan een mooi strand en dicht bij een natuurpark. ’s Morgens nog 2 campings bekeken bij het Bananendorp. De ene was ook van Atlantica park, maar een stuk nieuwer. Deze ligt ook direct aan het strand en zou onze voorkeur kunnen krijgen bij een evt. volgende overwintering. Meer het binnenland in is nog een prachtige nieuwe camping, waar nu nog slechts 5 campers stonden. Was pas geopend en nog niet helemaal afgebouwd. Uiteraard nog een kaal terrein en de weg er naartoe liep door een gribus.

Verder gaat alles weer z’n gang. Vrijdag een tonijn gekocht van 1,7 kg. Even de kop eraf en in moten gesneden en wij hadden weer voor 2 dagen volop vis. Het was overheerlijk, maar een volgende tonijn moet in iets dunnere moten worden gesneden, want de iets dikkere bleven na het bakken aan de binnenkant nog een beetje roze.

Onze buren, Rob en Petra, zijn met Gerard en Tiny ook een weekje op stap. Zij zijn donderdagmorgen vertrokken en wij zijn donderdagmiddag weer teruggekomen. Dus 14 dagen lang geen Pino die maar één liedje kan fluiten, “Poesje mauw, ….”.

Op de rommelmarkt toch nog een grotere satellietschotel gekocht. Was één jaar gebruikt door Willy. Deze had nu een grotere vaste schotel op het dak. Dus eigen schotel afbreken  en andere monteren. Geen probleem, maar dan nog het afstellen. Lukte eerst niet, dus ’s avonds maar weer de eigen schotel installeren. Probleem bleek een slechte connector te zijn. Na deze maandagmorgen te hebben vervangen ging onze ontvangstkwaliteit met wel 25% omhoog. Wegvallen van zenders zal nu verleden tijd zijn.

Maandagmiddag niet gebouled, maar een mooie bergwandeling gemaakt met Jo en Henny. Het duurde van kwart over 1 tot half 6 met een tussenstop voor een versgeperste jus d`orange. Jo had van tevoren al bedenkingen en was bij terugkomst dan ook kapot. Hij zal dat nooit meer doen.

Deze heeft een doorsnee van 1 mtr

Onderweg overal lammetjes

Ja, ook dat zijn reguliere woningen

Dit lammetje had de herder in een plastic zak bij zich. Waarschijnlijk onderweg geboren

Rondritje

Woensdag, 11 januari 2012

Zondagmorgen uit Taroudant vertrokken. Onderweg eerst diesel en geld bijgetankt. Een route van 200 km, vrijwel geheel weer door berggebied. Passen tot 1800 m. De eerste 90 km over een gele weg, maar het grootste gedeelte over een witte weg. Dan rijd je over 200 km toch meer dan 4 uur, excl. stops.

In Tafraoute de camping genomen waar we ook met Vagebond hadden gestaan. Er was nog niets veranderd. Sanitair nog even primitief. Maandagmorgen met de hond uitlaten een klein stukje richting Tiznit gelopen, waar nog een camping was. Deze zag er beter uit en dus maar weer verhuizen. Er stonden o.m. een paar Duitsers waar we mee aan de praat kwamen.

’s Morgens even koffie drinken in de stad. Aar troffen we een Nederlandse mevrouw. Zij kwam al wat langer in Marokko, mar bleef nu voor het eerst 9 maanden. Zij huurt daar een nieuw appartement voor € 130,-/mnd. Als vrijwilliger geeft ze Engelse les aan Marokkaanse vrouwen. De 3 zomermaanden woont ze in haar (eigendoms)appartement in Nederland. Op deze manier was het voor goed te doen om rond te komen van haar AOW en pensioen.

Roos was jarig. Met de telefoonkaart eerst een paar mislukte pogingen, maar om 19.15 uur lukte het toch. Wel een half uur met de kinderen gesproken. Kosten: Dh 15 (€ 1,35 !!).

We wilden lekker Marokkaans eten, Tajine dus. Nergens te krijgen, omdat er vrijwel geen toeristen zijn. Het werd gegrilde kip met brood (+lekkere dipsaus), patat, olijven, tomaten, uien. Kortom, niet echt Marokkaans, maar wel lekker.

Dinsdagmorgen vertrokken we “Gorges d’Aït Mansour”. Een oase, waarook een CP zou zijn om te overnachten. De Duitsers wilden dat ook proberen. Wij waren al vroeg op weg, kochten onderweg brood voor een paar dagen, en gingen een 35 km lange pas over, weer tot 1800 m en kwamen om 10 uur aan in de oase. Daar eerst ontbeten en vervolgens gewandeld tot 3 uur. Onderweg op de heenreis koffie gedronken en op de terugreis een Tonic-citroen.

’s Nachts stonden we met 3 campers. Stel je voor geen enkele straatverlichting, tussen de palmen en daarboven een heldere hemel met maan en sterren. Aanvankelijk waren ereen paar wilde honden, maar één steenworp van Joke dropen die ook af. Absolute rust.

Op advies van de P-wachter toch maar doorgereden door de oase. Ook op het smalle deel niets geraakt. Verderop was een nieuwe weg naar Tiznit, die nog niet op onze kaart stond. Onderweg bij één van de vele koffietentjes koffie gedronken met een dikke homp chocoladecake. Ook hier weer geen enkele vrouw te zien. De vele mannen drinken koffie of thee en kletsen aan één stuk.

De weg naar Tiznit had we op onze vorige reis voor een groot gedeelte al gereden, maar dan vanuit de tegenovergestelde richting. Een prachtige rit, met veel groen, ook op de pas.

In Tiznit was de Camping Municipal ‘complet’. Wij konden er dus niet meer bij. Daar nog maar weer eens de soek bezocht en een beetje groente, rozijnen en pinda’s gekocht.

Joke had nogt ergens gelezen over een mooie groene weg naar een watertje. Dit bleek het riviertje “Massa” te zijn. We reden naar de bron, waar een stuwmeer was. Dit meer wordt alleen gebruikt voor irrigatie. Vanaf het stuwmeer richting Agadir en richting kust gereden waar we zijn beland op camping Sidi Wasseybeach.

Deze rastajongens en -meisjes camperen wild. Allemaal grote omgebouwde vrachtwagens, vaak Fransen

Geniet met de kont op het roze graniet

Eén van de vele steenmassa's in Tafraout

Onderweg naar Aït Mansour

Oase Aït Mansour

Koffie in de oasetuin

Overnachtingsplek

Onderweg door de oase

Stuwmeer boven Tiznit

Taroudant / Tafraout

Zondag, 8 januari 2012

Nog even terugkomen op de vervanging van de distributieriem. Hierover toch al een paar reacties gehad, w.o. één met jaloezie over de prijs.

1. De reparatie was een periodieke en stond gepland. Geen pech dus
2. Die 'goedkope' monteur meenemen naar huis lost niets op, want daar wil hij hetzelfde verdienen als zijn collega's daar. Overigens, het werkloon was totaal Dh 900 = € 81,-. Dit voor 4 uur en voor 3 monteurs.
3. Joke dacht aardig te zijn om ze nog een snoepje te geven, luxe chocolaatjes uit een doosje. "Hoeveel mag ik nemen mevrouw? ". "Één. Ach neem er maar twee". Dit vatten ze op als tenminste twee. Ook bleken er plotseling veel meer personeelsleden te zijn en het doosjes was bijna leeg tot Joke er de deksel op deed. 's Avonds bleken er nog vier te zijn. Sorry Jolieke, ze waren lekker, maar jij had er waarschijnlijk een nadere bestemming aan gegeven.

In Taroudant zaterdag de stad bezocht. Dit stelt op zich niet veel voor. Een stad van 50.000 inwoners. Alleen de ommuring van 8 km is de eigenlijke bezienswaardigheid. Wel is het natuurlijk altijd weer leuk om zo'n grote soek aan te doen en deze is relatief groot. Taroudant wordt daarom ook wel Klein Marrakech genoemd. Naast de soek is er nog een gigantische overdekte markt. Naast de gebruikelijk kledij, kleden, enz. staan daar ook de ambachtslieden in o.m. smederijen en timmerwerkplaatsen.
's Avond buiten een kopje koffie gedronken en daarna nog een potje Scrabble gedaan./ Joke verloor nu ook eens een keer. Nadat ze ook het spelletje kaarten verloor gingen we naar bed, want we moesten weer vroeg op, 8 uur!!
Vanmorgen uiteindelijk om hal 10 vertrokken. Onderweg nog getankt en bij  de bank geld gepind. Na ongeveer 10 km moesten we een afslag hebben. Deze hadden we weer gemist. Gelukkig troffen we een Nederlands sprekende Marokkaan die ons precies wist uit te leggen hoe en waar we de afrit moesten vinden.
De rit was ongeveer 200 km, bijna geheel door de bergen. Het grootste gedeelte ging over een gele weg, maar het laatste over een witte weg. Diverse passen tot 1800 m. Veel haarspeldbochten met uiteraard daarbij de mooie uitzichten. De wegbedekking had vaak nog wel iets te wensen over. Vaak was het letterlijk ZOA (Zeer Open Asfalt). Na uiteraard een koffiestop en een broodje onderweg stonden we om ongeveer half 4 op de camping.
Afwachten wat de dag morgen weer brengt.

Parkeren bij de muur van het paleis (nu hotel) voor Dh 20 met 24-uurs bewaking

Beide 'linkerhanden' in de zij

Dit was een luxe timmerman. Glas-in-lood

Overal Arganidebomen (die van de Argaanolie)

Amandelboompjes in de bloei

Cactussen met veel rode vruchten

Zomaar onderweg

Één van de passen

Uitzicht vanaf de camping

Ja, het eerste kartonnetje is bijna leeg. Komt door de visite!!

Naar Taroudant

Vrijdag, 6 januari 2012

Vandaag is vader Rinus 87 geworden. Hopelijk heeft hij onze felicitatiekaart gekregen en heeft hij een leuke dag. De afgelopen weken had hij een paar insulten gehad.
Het niet-fitte gevoel op nieuwjaarsdag mondde 's avonds uit in een fikse verkoudheid die 2 dagen heeft geduurd. 's Nachts rillerig van de koorts en overdag niet fit. In die 2 dagen heb ik meer paracetamol gegeten dan de afgelopen 20 jaar (gebruik dat spul nooit). Dinsdagnacht voelde ik de koorts wegtrekken.Woensdag nog een dagje uitgerust (al weer!). Donderdag 's middags al weer gebouled en na afloop een borrel aangeboden aan de groep. Was erg gezellig
Vanmorgen gingen voor de vervanging van de distributieriem. Afspraak was niet nodig, we zouden altijd direct worden geholpen. We vertrokken om 9 uur en ontbeten in het surfdorpje onderweg. Prima ontbijt en, uiteraard, niet duur. We waren om half 11 bij de garage en daar hoorden we dat we pas ná de middag, om half 3 werden geholpen. Eerst hadden ze ons de mogelijke prijs laten zien, max Dh 4500 (€ 400). We hadden ons voorgenomen om een paar dagen te trekken en in de middag al aan te komen in Taroudant.
Van 'ergernis' hebben we toen maar in een wegrestaurant gegeten. Heerlijk, allerlei soorten gebakken vis, olijven,  brood en kleine schaaltjes met een soort pesto, kruiden, tomaten, ui enz. Het was wel relatief duur, € 16, voor ons beiden, incl. 2 colaatjes
Om half 3 werd de auto achter de muur gereden. Het is vermakelijk te zien hoe daar meerdere monteurs werken aan één reparatie. Een hoofdmonteur, een hulpmonteur en een manusje-van-alles. Een hefbrug hebben ze kennelijk niet. De auto stond boven een smeerput, die ze overigens niet gebruikten voor deze klus. De hele reparatie werd grotendeels liggend en kruipend gedaan. De foto's verduidelijken e.a.
Om half 7 was de klus geklaard en moest er worden afgerekend bij de "Caisse" bij het magazijn. Ik alvast Dh 5000 uitgeteld, want, zoals meestal, valt de rekening altijd hoger uit. Er werd een rekening gefabriceerd voor een bedrag van Dh 2917. Ik dacht daar zal nog wel en aanvullende rekening bijkomen. Maar nee, dit was de totale schade. Nog maar een dikke fooi gegeven en we zijn klaar voor € 270,- .
Inmiddels was het donker en Taroudant was nog 80 km. Ons werd door de nachtwaker aangeboden daar te bijven slapen. Toen wij dit aanbod afsloegen werd hij lichtelijk boos, waarschijnlijk omdat hij dan zijn fooi mistte (hij had natuurlijk gezin welke fooi wij aan de monteurs hadden gegeven).
Toch maar vertrokken. In het donker, langs vele rotondes, waarop veel niet wordt aangegeven. Na twee keer fout te zijn gereden vonden uiteindelijk de N10 naar Taroudant en kwamen daar aan om 9 uur. De bewaker Dh 20 gegeven, nog een potje gekaart en daarna slapen.

Woensdag de 4e, de eerste bewolking

Uitzicht vanaf dakterras restaurant waar we koffie dronken (Dh 5 ipv 8 op de camping)

Een borrel ná het boulen

Ook Pino was er bij

Wachten op de reparatie

De 'grijze overall' is de 1e monteur

Door het wiel eraf te halen werd ruimte gemaakt

Die zwarte riem moet worden vervangen

Hebbes!!

Nog een paar aandrijfrollen en klaar-is-Kees

Nieuwjaarsdag

Zondag, 1 januari 2012

We hebben het gered. We zitten in het nieuwe jaar. Niet volledig fit, maar dat zullen er wel meer niet zijn  op dit momnet. Gistermorgen kregen we allebei al een oliebol van buurman Rob. Deze had een schaaltje gekregen van Jo en Henny om te verdelen, maar dat had hij niet begrepen. Is hem niet kwalijk te nemen want hij is (ook) een beetje doof. Zijn vrouw lust ze niet, dus waren ze allemaal voor Rob.
Gisteravond waren we wezen eten in het restaurant. Om 10 uur was het eten al op en moesten we dus nog 2 uur doorkomen, tot de jaarwisseling. Het Marokkaanse personeel deed geweldig hun best om het gezellig te maken. Er stonden kaarsjes op tafel, er werd door de Marokkaanse dames ge(buik)danst op Marokkanse muziek. Ook door de Nederlanders werd gedanst en geklapt. Na afloop was er nog een lekker gebakje.
Vanmorgen kregen we de oliebollencompensatie. Willem en Irmgard hadden vanmorgen om 11.00 uur de bijna volledige Hollandse kolonie uitgenodigd voor oliebollen en een (zelf meegebrachte) borrel.
Gisteravond nog geskypt met Marcel, Petra en Merlijn. De laatste had praats voor twee. Leuk. Ook Richard sms-te nog om 12 uur. Die waren dus ook weer goed aangekomen van de wintersportvakantie. Fijn te weten dat het met de kinderen goed gaat.

Vanaf de eerste dag in Marokko de temperatuur dagelijks gemeten. De maximumtemperatuur was gemiddeld 23,7 gr., waarbij de hoogste en de laagste resp. 26,3 en 22,1 waren. De minimum ligt steeds een ietsje boven de 10 graden. Vanmorgen was het precies 10 graden, koud. De zon schijn alle dagen volop waardoor die temperatuur van 10 gr. vanaf 9 uur al snel stijgt.

Het dagelijkse ritueel; afwassen door de mannen

Het winkeltje naast de camping voor de dagelijkse boodschappen

Vis wordt  gewoon langs de straat, dichtbij de camping, verkocht.

Van de week zeeduivel gegeten, heerlijk

Wille in zijn keukententje oliebollen bakken

De oliebollenparty. Was erg gezellig