Dick en Joke 2012: Kuldiga

Zaterdag 21 juli / Kuldiga – Letland

Gisteren en vandaag eindelijk weer wifi. We staan nu in Kuldiga en hebben nog even een laatste wandeling door het dorp gemaakt. Nog steeds baderie. Prachtig om te zien hoe de mensen, jong en oud, nog belangstelling hebben voor volksdans, toneel en sketches in de openlucht. Alles is schoon. Geen dronken lui op straat, ondanks de vele biertaps. Zo te zien een land met (nog) tevreden mensen.

We gaan nu richting Riga. De weersverwachting voor de komende week is ptima. Afwachten maar. Hieronder het verhaaltje van de afgelopen dagen

Groetjes en geniet ook daar van de zomer

Joke, Dick en Joris

Woensdag 18-7

De laatste verplaatsingen waren iets korter. Van Rusné naar Klaipeda 50 km en verder naar Palanga 30 km. Inmiddels 2.400 km op de teller.

’s Morgens eerst op de fiets op het schiereiland ‘Koerse Haf (Kurische Nehrung)’. Over met de veerboot; kosten retour Lt 4,80. Met de camper zou dat Lt. 110 meer hebben gekost. Onderweg een paar buitjes. Daarom ná 25 km, koffie met appelgebak en een bolletje ijs weer omgekeerd en verder getrokken. De CP volgens de reisgids was er niet meer. Kwamen terecht op een “camping” in Palanga met vnl vakantiehuisjes. Alles was mogelijk, op z’n Duits ‘versorgen und entsorgen’. De plek was ruim, het water warm, maar in Nederland zou deze accommodatie de naam camping niet mogen dragen.

Donderdag 19-7

’s Morgens met camper naar Slot Tieskiewicz, waarin het Barnsteenmuseum. Daarbij ligt een prachtige botanische tuin. Helaas was het wat druilerig. We bezochten de stad waarin toevallig een internationale autorace startte van 1000 km. Veel volk op de been dus. Wel gezellig druk (van oudsher belangrijke badplaats), maar geen bijzondere stad.

Verderop naar (voorlopig) de laatste bestemming in Litouwen, Liepaja. Grote stad, waarin voor de vrijheid veel Russische militairen waren gelegerd (luchthaven en zeehaven). De binnenstad was al behoorlijk opgeknapt, maar de buitenwijken puilen nog uit van grauwe troosteloze flats (‘kazernes’). Volgens de reisgids zou er ook een kathedraal zijn met gouden koepels. Helaas werd geen adres gegeven of coördinaten. Na wat navragen vonden we het wel, midden in en buitenwijk in het noorden van de stad. Helaas stond de kathedraal in de steigers. Het contrast kon niet groter. De gouden koepels tussen de grauwe ‘kazernes’.

Toen nog een plekje voor de nacht. Voor het eerst over een langer traject een onverharde weg gereden; zand/klei met grof grint. De reisgids noemt dit Schrotterstrassen. Een hels kabaal, hevig trillen van de auto en een hoop stof gedurende bijna 10 km. Men zei ons dat Estland vrijwel alleen dit soort wegen had en dat er gezocht moest worden naar geasfalteerde wegen. Afwachten maar. De moeite loonde wel: een heerlijke plek aan het strand, maar met nog wel een prijskaartje van 5 Lats (€7,50). ’s Avonds begon het te regenen. We besloten om maar eens lekker uit te slapen. Ook besloten we Ventspils en Kaap Kolka te laten liggen en via een directere weg naar Riga te gaan. Het was en werd voorlopig toch geen strandweer.

Vrijdag 20-7

’s Morgens de wekker. Hè, toch zo lang geslapen? Het was 10 uur. Dus wassen, scheren, hond uitlaten en ontbijt klaar maken. Om half 11 begon het zachtjes te regenen. Nog even naar het strand gelopen. Het was een mooie plek, maar dan met zon en 25+. Helaas was dat niet het geval. Om 12 uur vertrokken naar Kuldiga, via het vissersdorpje Pavilosta. Daar overigens ook mooie CP op camping bij jachthaven. Om bij het asfalt te komen moesten we eerst weer 10 km over de ‘wasbord’-weg.

Kuldiga is een filmstadje waar in 2008 een film “Die Brücke” is opgenomen. Dit wordt ook wel genoemd als het Venetië van Letland. Toen we aankwamen was er een grote braderie en een kinderkermis (vakantietijd in Estland). Was wel leuk, maar we konden daardoor de mooie steegjes en huisjes minder goed zien. Hier beiden een gefrituurde aardappel gegeten (zie foto’s) en daarna nog koffie+. Het kon weer niet op.